ဆာေပၚထြန္းသည္ ထင္ရွားခေသာ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္းႀကီး တဦး ျဖစ္သည္။ စစ္ေတြၿမိဳ႕ ဦးရဲေဖာ္၏ သားအငယ္ ျဖစ္သည္။ စစ္ေတြၿမိဳ႕၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကာလကတၲားၿမိဳ႕ တိမာ ပညာ သင္ၾကားခသည္။ ဝိဇၨာတန္းထိ ပညာ ဆည္းပူးခသည္။
၁၉ဝ၄ ခုႏွစ္၊ ၁၉ဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မက္သဒစ္ ေယာက်္ားကေလး ေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းဆရာႀကီး အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ၁၉ဝ၅ ခုႏွစ္မွ ၁၉ဝ၈ ခုႏွစ္ အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အစုိးရ ဟုိက္စကူးေက်ာင္း၌ အလယ္တန္းႏွင့္ အထက္တန္း ဆရာအျဖစ္ လည္းေကာင္း လုပ္ကုိင္ခသည္။
ဆာေပၚထြန္းသည္ ပညာေရး ေလာက၌ ေဆာင္႐ြက္ၿပီးေနာက္ ၁၉ဝ၈ ခုႏွစ္မွ ၁၉၁၂ ခုႏွစ္ထိ ခ်ိ(ပ္)ကုတ္ ႐ုံးေတာ္ႀကီးတြင္ စကားျပန္ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခသည္။ ၁၉၁၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္မ်ားတြင္ ၿမိဳ႕ပုိင္၊ အခြန္ဝန္၊ နယ္ပုိင္ စေသာ ၿဗိတိသွ် အစုိးရ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရာထူးမ်ားတြင္ ဝင္ေရာက္ အမႈထမ္းခသည္။ ယင္းသုိ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုိင္းတြင္ ထမ္း႐ြက္စဥ္ ပထမ ကမာႝစစ္ႀကီး အတြင္း ၿဗိတိသွ်႐ို႔ စစ္ေအာင္ျမင္ေရး အတြက္ အထူး အကူအညီ ပီးခ၍ ဆုတံဆိပ္မ်ား ခ်ီးျမွင့္ျခင္း ခံရသည္။ ၁၉၁၉ ခုႏွစ္တြင္ အမႈထမ္းေကာင္း တံဆိပ္ရ မင္းဘြဲ႕ကုိလည္း ရဟိခသည္။
ထုိ႔ေနာက္ ၿဗိတိသွ် အစုိးရ အမႈထမ္း အျဖစ္မွ ႏုတ္ထြက္လုိက္ၿပီး ၁၉၂၃ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ျပည္သုိ႔လား၍ ဝတ္လုံပညာ သင္ၾကား တတ္ေျမာက္ခသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္လာကာ ဝတ္လုံ လုိက္ရင္း ႏုိင္ငံေရး နယ္ပယ္ထဲသုိ႔ ဝင္ေရာက္ခသည္။ ၁၉၂၅ ခုႏွစ္တြင္ ရမည္းသင္း ေျမာက္ပုိင္း မဲဆႏၵနယ္မွ ဥပေဒျပဳ ေကာင္စီ အမတ္ အျဖစ္ အ႐ီြးခံရသည္။


